monty..(",) 的个人资料**m^o^nty**照片日志列表 工具 帮助

日志


8月25日

i luv u >> KMIT'L

นางสาว ณภัทรา วุฒิสิริชัย เรียนอยู่คณะวิทยาศาสตร์ ภาควิชา สถิติประยุกต์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
 
ตอนนี้อยู่ปี 4  อีกแค่ไม่กี่เดือนก็เรียนจบแล้ว
 
ยังไม่อยากให้บรรยากาศในห้องเรียนที่แสนสนุกได้จบลงเลย
 
นั่งคุยบ้าง เล่นบ้าง หลับบ้าง แกล้งเพื่อนบ้าง โดนอาจารย์ดุบ้างเป็นประจำ ต้องวิ่ง 800 เมตรมาเช็คชื่อให้ทัน  
 
จบไปคงไม่มีอีกแล้วแหละ "ณภัทรา" .. "มาค่ะ"
 
เรียนที่ลาดกระบังมาจะ 4 ปี ก้สนุกสนานดี คิดไม่ผิดน่ะ ที่เลือกเรียนที่นี่ (แต่ที่ตั้งสถาบันอยู่ไกลไปนิดนึงน่ะ หรือผิดที่บ้านเราอยู่ไกลเองก็ไม่รู้)
 
ความวุ่นวายมักเกิดขึ้นที่ห้อง 110 เสมอๆ มันเป็นห้องภาคฯ ของพวกเราเอง เป็นที่สิงห์สถิตเวลาที่ไม่มีเรียน แต่ก็เวลาที่มีเรียนด้วยเหมือนกัน 55+
 
ภาคเราเป็นภาคที่เล็กและมีจำนวน นศ. ในภาคน้อยที่สุดในบรรดาทุกภาคของคณะ แต่ภาคเราก็ไม่เคยมีความเข้าใจกันเรยแม้แต่ครั้งเดียว
 
ไม่ว่าจะมีกิจกรรมอะไรก็แล้วแต่ (กีฬาคณะ รับน้อง ฯลฯ) แต่สุดท้ายมันก็ผ่านไปได้ด้วยดี(มั้ง)
 
แต่เราก็ชอบนะได้ถกเถียงกันตามประสา เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ (บัณฑิตๆ)
 
เฮ้ออ........
 
i luv u >> KMIT'L
i luv u >> ma friend
i iuv u >> ma room
 
Don't forget Me.
 
 
 
 
5月31日

training at TRUE

แปป แปป ก็จาเปิดเทอมอีกแล้ว ปีนี้ก็ ขึ้นปี 4 แล้ว เร็วเนอะ ไม่ทันไร
แต่ปิดเทอมเทอมนี้ของเรา สุดยอดจริงๆอ่ะ แทบจะนับได้เลยว่า ได้หยุดจริงๆกี่วัน นับแล้วก็ได้หยุดอยู่เฉยๆ จริง ประมาณอาทิตย์นึงได้ จาก 2 เดือนกว่าๆ
ก็ปิดเทอมนี้เราต้องฝึกงานใช่ม่ะ ก็ฝึกที่ทรูอ่ะแหละ ทำ วันจันทร์ ถึง วันศุกร์ แล้วก็เสาร์อาทิตย์ เราก็ทำงาน part time บางอาทิตย์ก็ไปเป็น pc ที่ห้าง บางอาทิตย์ก็ไปทำงานอย่างอื่น ไม่
ได้หยุดเลย  แต่ก็ดีนะ สนุกดี  เราชอบช่วงเวลาปิดเทอมที่สุดเลย เหมือนมันเป็นช่วงเวลาหาเงินอ่ะ เพราะไม่ต้องเรียนหนังสืออ่ะเนอะ
 
ขอเล่าเรื่องตอนฝึกงานที่ทรูนะ
 
ก็ฝึกงานที่ทรูตั้งแต่วันที่ 2 เมษา - 25 พฤษภา 2550 ก็เกือบๆ 2 เดือนได้ เราไปสมัครที่ทรู คนเดียว เนื่องจากว่าเพื่อนๆ รอบๆข้างมีแต่คนอย่างทำคอม แต่เราอย่างไปด้านสถิติมากกว่า ก็เลย ลุยเดี่ยวเลย แต่ไม่ได้เหงาอย่างที่คิดนะ มีนศ.จาก ม.เชียงใหม่มาฝึก 2 คน เราสวยที่สุดเลยนะ เพราะ 2 คนนั้นมันเป็นผู้ชาย ;) ชื่อ สมรภูมิ (หมอ) กับ ปฐมภูมิ (เก๊า) เราว่าก็โชคดีนะที่มี 2 คนนี้เป็นเพื่อนที่ฝึกงานอ่ะ ฮาๆ รั่วๆ ดี 
 
ฝึกงานที่ทรูก็ได้อะไรหลายอย่างนะ ได้กินอะไรอร่อยๆเยอะแยะเลย อาทิเช่น ขนมปังราดคาราเมล สูตร หมึกแดง , ลูกชิ้นหมูปิ้ง ไม้ละ 10 บาท หร่อยๆ , บุฟเฟ่น้ำแข็งไส ถ้วยละ 15 บาท , ไส้กรอกร้านพี่คนขายหน้าบึ้ง ฯลฯ ที่เราจะกินกันเป็นอาหารว่างตอนบ่าย 4 โมง แล้วก็ส้มตำปูปลาร้า ร้านอีสานกันเอง มื้อเย็นหลังเลิกงาน อร่อยมากๆๆๆ 
 
บางวันที่กินข้าวกลางวันอิ่มๆขึ้นมาก็เริ่มเกิดอาการง่วงนอน เราก็จะแอบไปงีบที่ห้องคาราโอเกะบ้าง โซฟาที่ lobby บ้าง บางครั้งก็แอบไปนั่งในห้องน้ำบ้าง (เหอะๆ)
 
แล้วก็พี่ๆที่ทรู ที่แผนก RA ชั้น 20 ที่เราไปฝึกงานก็น่ารัก ใจดี ทุกคนเลย ทุกๆวันที่เราไปฝึกงานอ่ะ เราพยายามไปให้ทัน 8.30 น. มากๆ แต่ก็ไปไม่ค่อยทันเลย เคยไปทันแค่ ครั้งเดียวอ่ะ ก็เลยอยากขอบคุณพี่ทราย มากๆ ที่ลงในใบประเมินว่า ม่อนไม่เคยไปายเลย (ขอบคุณพี่ทรายจริงๆน่ะค่ะ)  แล้วก็ขอบคุณพี่ๆทุกคนจริงๆ (พี่โต๊ะ พี่อิ๊ว พี่มด พี่นู้ด พี่โทนี่ พี่แพท พี่กบ พี่แก้ว พี่ปุ้ย พี่อาร์ม พี่ไหม พี่ปอ)  ที่ดูแลพวกเราอย่างดีมากๆ  จริงแล้วตอนแรกก่อนที่จะต้องไปฝึกงาน แอบคิดในใจว่า ฝึกงานตั้ง 2 เดือนอ่ะ ตายแน่ๆ น่าเบื่อแน่ๆ ไม่อยากไปฝึกงาน  แต่พอฝึกงานจนถึงวันสุดท้ายแล้วจริงๆ กลับรู้สึกว่า มันครบวันแล้วหรอเนี่ย วันนี้วันสุดท้ายแล้วหรอ เวลามันกลับผ่านไปเร็วจนใจหาย 
 
วันสุดท้ายของการฝึกงาน พี่พี่พาไปเลี้ยงส่งมื้อกลางวันที่ โออิชิ แกรนด์ แล้วก็มื้อเย็นพี่ๆก็พาไปเลี้ยงส่งอีกที่ฟอร์จูน คาราโอเกะ สนุกมากๆๆ ^o^ 
 
" Thank you "   
 
4月29日

verb

 
 
 
After the verb "To Love" "To Help"
is the most beautiful verb in the world.
 
 
ถัดจากคำว่า "รัก" คำว่า "ให้" คืดคำกริยาที่สวยงามที่สุดในโลก
4月24日

ก่อนตาย !!

"เราทุกคนรู้วันเกิด แต่จะมีกี่คนที่รู้วันตาย..."
 
ใช้ชีวิตนี้ให้เต็มที่นะ อยากทำอะไรก็ทำซะ
 
เพราะเราไม่รู้จริงๆว่า วันไหนจะเป็นวันตายของเรา เกิดมาทั้งที ใช้ให้คุ้ม
 
ก็ถ้าพรุ่งนี้ตาย ก็สบายดี
 
แต่ถ้าพรุ่งนี้ยังอยู่ ก็ ดิ้นรนกันต่อไป
 
พ่อแม่ทุกคน พูดเสมอว่า "ตั้งใจเรียนนะลูก จะได้งานดีดีทำ" บอกตรงๆเลย คำนี้ โครตเบื่อ
 
งานดีดี คืออะไร ทำเพื่ออะไร  สุดท้ายก็แค่ เพื่อเงิน
 
เงินเดือน มาก เงินเดือนน้อย วัดกันที่อะไร 
 
ลองออกนอกกรอบดูบ้างดีมั้ย
 
ทำไม step การใช้ชีวิตของทุกคนถึงเหมือนกันไม่มีผิด
 
1. เรียนอนุบาล
 
2. เรียนประถม
 
3. เรียนมัธยม
 
4. เรียนป.ตรี
 
5. ข้อนี้ก็บางคนอาจต่างกันเล็กน้อย ไม่เรียนต่อ ก็ทำงาน
 
ค่าของคนวัดที่อะไร ? การเรียนสูงๆ หรอ ใบปริญญาหรอ   คงไม่ใช่หรอกมั้ง แล้วคุณตอบได้มั้ยว่าที่อะไร ถามตัวเองดู
 
ตรงนี้เป็นสิ่งที่เราคิดมานานและ ว่าทำไมการดำเนินชีวิตของคนไทยถึงเป็นแบบนี้ ซึ่งตอนนี้ก็ยังไม่รู้คำตอบเหมือนกันว่าทำไม
 
เพราะไม่มีใครกล้าพอ บ้าพอ หรือเพี้ยนพอ ที่จะไม่เดินตามใคร
 
เราจะใช้ชีวิตต่อจากนี้ ให้มันสุดยอดที่สุด ให้มันคุ้มที่สุด ให้มันส์สุดๆ ................................ "ก่อนตาย"
 
 
 
 
 
 
4月16日

"เวลาไม่เคยย้อนกลับ"

....กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ...
มีครูกับลูกศิษย์นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ซึ่งใกล้กับสนามหญ้าอันกว้างใหญ่
ทันใดนั้น ลูกศิษย์คนหนึ่งก้อถามขึ้นมาว่า

ลูกศิษย์ : อาจารย์คับ ผมสงสัยจังเลยว่า เราจะหาคู่แท้เราเจอได้ไงคับ
อาจารย์บอกผมหน่อยได้ไหม คับ?

อาจารย์ : (เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนที่จะตอบ) อืม มันเป็นคำถามที่ยากนะ
ในขณะเดียวกันมันก็เป็นคำถาม ที่ง่ายเหมือนกันนะ

ลูกศิษย์ : (นั่งคิดอย่างหนัก) อืม?....งงอะไม่เข้าใจ

อาจารย์ : โอเค งั้น เธอลองมองไปทางนั้นนะ ตรงนั้นน่ะ มีหญ้าเยอะแยะ เลยใช่ไหม
เธอลองเดิน ไปหาหญ้าต้นที่สวยที่สุด แล้วเด็ดมาให้ครูสิ ต้นเดียวเท่านั้นนะ
แต่ว่า เวลาเธอเดินเนี่ย เธอต้องเดินไป ข้างหน้าอย่างเดียวนะ ห้ามเดินถอยหลัง
เข้าใจไหม

ลูกศิษย์ : ได้เลยครับ จาน รอสักครูน่ะครับ (ว่าแล้ว ก้อวิ่งตรงไปยังสนามหญ้า)
หลังจากนั้นไม่นาน....

ลูกศิษย์ : ผมกลับมาแล้วครับจาน

อาจารย์ : อืม...แต่ทำไมครูไม่เห็นต้นหญ้าสวย ๆ ในมือเธอเลยหละ

ลูกศิษย์ : อ๋อ คืองี้ครับจาน ตอนที่ผมเดินไปแล้วผมเจอต้นหญ้าสวย ๆ เนี่ย
ผมก้อก้อคิดว่า เออ เดี๋ยว ก้อคงเจอต้นที่สวยกว่านี้
ดังนั้นผมก็เลยไม่เด็ดมัน แล้วผมก็เดินไปเรื่อย รู้ตัวอีกที
มันก็สุดสนามหญ้าแล้ว
ครับ จะเดินกลับก้อไม่ได้ เพราะจานสั่งห้ามไว้

อาจารย์ : นั่นแหละ คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นในชีวิตจริงหละ ...
เรื่องนี้ต้องการที่จะสื่ออะไรกับเรา ต้นหญ้า ก็คือ คนที่อยู่รอบ ๆ ตัวคุณ
ต้นหญ้าที่สวยงาม ก็คือ คนที่คุณชอบ
หรือคนที่ดึงดูดคุณนั่นแหละ ส่วนทุ่งหญ้า ก็คือ เวลา ...
เวลาที่คุณจะหาคู่แท้ของคุณ อย่ามัวแต่เปรียบเทียบ แล้ว คิดว่า
คงจะมีที่ดีกว่านี้
เพราะถ้าคุณ มัวแต่ เปรียบเทียบ
คุณจะเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ อย่าลืมว่า..."เวลาไม่เคยย้อนกลับ"
ไม่ใช่แค่ความรักเท่านั้น เรื่องนี้ ยังสามารถใช้ได้กับ
การหาคนที่จะมาทำงานร่วมกับคุณในชีวิต
หรือ แม้กระทั่งงานที่เหมาะสมกับคุณ ดังนั้น มันจึงเป็นสัจธรรม ที่ว่า ...

"จงรัก และ ไขว่คว้า โอกาสที่คุณมีในขณะนี้ อย่ามัวแต่เสียเวลา
บางครั้งคนเราก็มีโอกาสเลือกแค่ เพียงครั้งเดียวเท่านั้น...
"
4月11日

วันว่างในที่ฝึกงาน

ตอนนี้อยู่ที่ฝึกงาน ม่ะมีอะไรทำเลยอ่ะ ว่างมาก ว่างเกินไป
ขนาดว่าคุยกับทุกคนที่ออน msn ก็แล้ว เดินไปเดินมาก็แล้ว เข้าห้องน้ำบ่อยก็แล้ว นั่งอ่านนิตยสารก็แล้ว นั่งทำนู่นนี่นั่นก็แล้ว จนไม่รู้จะทำอะไรแล้วตอนนี้
เลยมาบ่นอยู่คนเดียวนี่แหละ แต่ไอการที่เราไม่มีอะไรทำ มันก็ไม่ใช่ไม่ดีหรอก มันก็ดี
เล่นๆ เล่นๆ เล่นๆ
เด๋ว 5.30 น. ก็เลิกและ
หนุกหนาน ดี ดี  
 
4月9日

คติประจำใจวันนี้ มีอยู่ว่า...

You don't have to see the whole staircase,
just take the first step
 
คุณไม่จำเป็นต้องเห็นบันไดทั้งหมดเพื่อที่จะก้าวขึ้นไป จงลงมือก้าวขึ้นบันไดขั้นแรก
3月24日

แต่ละวัน มีสาระสุดๆ (จิงๆ)

กว่าจะสอบเสร็จวันที่ 6 มีนาคม 2550 วิชาสุดท้าย spss  
แล้วกว่าจะเริ่มฝึกงาน ก็วันที่ 2 เมษา
เอาล่ะสิ ทีนี่เริ่มมานั่งคิดแล้ว!!
ตั้งแต่ วันที่ 7 เป็นต้นไป ตูจะทำอะไรหละ นั่งๆ นอนๆ เฉยๆ อยู่ที่บ้านหรอค่ะ (มันทำไม่ได้อ่ะ)
เริ่มแรก เพื่อนคงรู้กันดี ถึงแผนการธุรกิจการขายปากกา ที่ต้นทุนแสนถูก แล้วนำไปขายตามที่สาธารณะในราคา 10 บาท
กำไรมากกว่า 50% ของต้นทุนเลยทีเดียว (เราต้องรวยกันแน่ๆ)
แต่แผนการนี้ก็ต้องล้มเลิกไป เพราะอะไรไม่รู้ เพราะมันไม่รู้จะรอดหรือป่าว ไม่รู้จะไปขายที่ไหน ต้องวิ่งหนีเทศกิจมั้ยเนี่ยตู
 
หลักจากนั้น โชคชะตาก็พัดพา การงานเข้ามาสู่ชีวิต
มันคืองาน PC บางคนอาจจะรู้ว่ามันคืออะไร แต่บางคนก็อาจจะไม่รู้
เคยเห็นพนักงานห้าง ในซุปเปอร์มาเกตมั้ย ที่เค้าจะอยากเข้ามาแจกสินค้าทดลองให้คุณ อยากเข้ามาแนะนำสินค้านั้นๆ ให้คุณ
อยากเข้ามาแจกใบโบรชัวให้คุณ นั่นแหละค่ะ คือ นิยามของคำว่า PC
เราก็ตกลงปลงใจรับงานนี้มา เพราะยังไงก็ดีกว่าอยู่ป่าวๆปี้ๆ ได้โควต้า การทำงาน มา 10 วัน วันที่ 23 มี.ค-1เม.ย
สุดยอดป่ะล่ะ ไม่ต้องได้พักผ่อนกันเลยทีเดียวเพระวันที่ 2 ก็ฝึกงาน สนุกสนานกันหละที่นี้
 
ณ วันนี้ เป็นวันที่ 2 ที่ไปทำงาน ได้ไปทำอยู่ที่ห้าง ดิ เอ็มโพเรี่ยม ใครผ่านมา ผ่านไป ก็มาเยี่ยมกันได้ อยู่ชั้น 5 ในซุปเปอร์มาเก็ต
จากที่ทำมา 2 วัน ใครไม่เคยไปทำอะไรอย่างงี้ไม่รู้หรอกว่า มันสุดยอดจิงๆ โครตเมื่อย
(ถ้าไม่เชื่อ ลองอยู่บ้านแบบไม่ต้องนั่งดู เช่น ยืนดูทีวี ยืนฟังเพลง ยืนเล่นคอม เป็นต้นและเราจะให้เวลาพักคุณ 1 ชั่วโมง จากนั้นคุณก็มายืนทำนู่นทำนี่ต่อ(ลองดู มันสุดยอดจิงๆ) )
อ่อ แล้วก็อยากบอกทุกคนอีกอย่างว่า ไม่ว่าใครที่เค้ามายืนแจกอะไรให้คุณ ช่วยเถอะค่ะ ช่วยรับมันไปเหอะ ไม่ว่าจะอยากได้มันหรือไม่ก็ตาม
คิดดูดิ ตูยื่นให้เทอ ฟรีๆอ่ะ แค่ เทอก็ยื่นมือมารับมันหน่อยไม่ได้หรอ(ว่ะ)
 
ก็เป็นที่ทราบกันดีอยู่ว่าเอ็มโพเรี่ยมก็เป็นห้างหนึ่งที่ไฮโซพอควร รู้มั้นวันแรกที่ไปทำงานอ่ะ เจอ ปุ๋ย พรทิพย์ ด้วยอ่ะ สวยมากๆๆ แล้วก็เจอดาราคนอื่นๆด้วยอ่ะแหละแต่เฉยๆ
 
ชีวิตสาวห้างลำบากสุดๆ ที่ตอกบัตร อยู่ไกลโพ้น ที่ฝากกระเป๋าของพนักงานก็อยู่อีกที่นึง ห้องน้ำพนักงานอยู่อีกที่นึง
ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่สร้างให้มันอยู่ใกล้ๆกันหน่อยครับ
อ่อ แล้วก็วันแรกที่ไปทำงาน โดนหัวหน้าแผนกดุค่ะ เนื่องด้วย คุณรู้มั้ยว่า พนักงานต้องเข้าทางเข้าของพรนักงานเท่านั้น ลิฟท์พนักงานเท่านั้น
คือ มึงห้ามเดินเข้ามาทางหน้าห้างเหมือนอย่างลูกค้านั่นเอง
 
แต่ก็มีกฎข้อนึงของพนักงานที่ชอบอยู่ คือ ห้ามรับประทานอาหารที่ food court หรือ ที่ขายอาหารตรงส่วนใดๆของลูกค้า
ต้องไปกินข้าวที่ห้องอาหารของพนักงานเท่านั้น ที่ชอบก็เพราะว่า ร้านขายอาหารในห้องอาหารของพนักงาน ทุกอย่าง ถูกสุดยอด
ข้าวเปล่า จานละ 3 บาท กับข้าวตามสั่งจานละ 20 (เป็นกับข้าวนะ) แล้วเมนูเค้าแต่ละอย่างก็ไม่ได้ธรรมดานะจ๊ะ (แกงเขียวหวานปลาหมึก (ประมาณสั่งอะไรก็ได้ ทำได้หมด)) ข้าวราดแกง 2 อย่าง 15 บาท สมัยนี้หาได้ที่ไหน ผลไม้ชิ้นละ 5 บาทอ่ะ (วันนั้นไปสั่งสัปปรด ตอนแรกกะสั่งชิ้นเดียว(มันครึ่งลูกอ่ะ)  พอเค้าบอกชิ้นละ5บาท เลยรู้สึกเกรงใจยังไงไม่รู้ เลยบอกงั้นเอา 2 ชิ้นละกันค่ะ) เนี่ยแหละเป็นเพียงอย่างเดียวที่ชอบของกฎระเบียบของพนักงานทั้งหมด
 
** กว่าจะถึงวันที่ 10 วันสุดท้ายของการเป็น PC ทีนตูจะเป็นยังไงฟ่ะเนี่ย **
 
 
เทอมนี้เกรดทุกตัวออกเร็วมั่กๆ ไม่ต้องลุ้นเลย เพราะออกมาทีหลายตัวเลย
ด่านที่3 นี้ ทำแต้ม(เกรดเทอม)ได้ 2.57 เลยได้ up level (GPA)  จาก2.28 เป็น 2.33
ได้ B B C+ C+ C+ C+ C
ต่อไปก็ด่านที่ 4 และ ต้องเล่นมันไปอีกปีนึง สุดท้านเราก็สามารถ clear game นี้จนจบจนได้
 
......*.....
 
 
11月11日

ปี3 เทอม 2

ปี 3 เทอม 2 แล้วนะ  เพื่อนๆ
 
ก็ไม่ค่อยต่างอะไรจากปีที่ผ่านๆมา ต่างก็ตรงที่ว่า แต่ละวิชาแลดูจะยากขึ้น
 
แต่มีอยู่เรื่องนึงที่ไม่เข้าใจมาตั้งแต่อยู่ปี 1 และ ว่าทำไมไอพวกที่ตัวสูงๆ (ผู้ชายด้วย) ถึงไปนั่งเรียนตรงกลาง แถมนั่งหน้าสุดด้วย (ไม่เห็นใจเพื่อนผู้หญิงที่ตัวเล็กเลยหรือไง?)
 
ขนาดตอนที่เรียนที่สายน้ำผึ้ง เป็นโรงเรียนหญิงล้วนแท้ๆ ยังไม่เคยเกิดปัญหานี้เลย เพื่อนที่ตัวสูงๆ เค้าก็ไปนั่งหลังตลอด โดยที่ไม่ต้องให้อาจารย์มานั่งบอกด้วย
 
ไม่เข้าใจจิงๆ 
 
 
อยากรู้มั้ยว่าเทอม 1 ได้เกรดเท่าไหร่ 55+ แบบว่ามันกรุ่มกริ่มมากๆ 2.07 เฮ้ออ  เรื่องมันเศร้า
 
เทอมนี้เลยตั้งใจว่าว่า "หนูจะตั้งใจเรียน" (จริงๆ)
 
แอบพนันกะเพื่อนไว้ด้วยการเลี้ยงฟูจิ ถ้าเทอม 2 นี้เราถึง 2.5 เพื่อนเลี้ยงเรา แต่ถ้าเพื่อนได้ 3.00 เราเลี้ยงเพื่อน ดูแฟร์เนอะ!!
 
 
ตอนนี้เรากำลังอยู่ในช่วงลดความอ้วนอยู่แหละ
 
- เต้นแอโรบิค
 
- ไม่กินข้าวเย็น
 
ต้องใช้ความอดทนเป็นอย่างมากเลยนะเนี่ย  แต่ถ้าไม่ลดก็ไม่ไหวแล้วอ่ะ เสื้อนักศึกษานี่  ใสที กระดุมจะกระเด็นออกมาแล้วอ่ะ เหอะๆ
 
ใครก็ได้ กินข้าวเผื่อเราด้วยนะ เพราะตอนกลางคืนนี่ ทรมานสุดๆ  ท้องนี่ร้องไม่ยอมหยุดเลย (โครกคราก โครกคราก )
 
 
............ ต้องตั้งใจเรียนจิงๆ .............
 
.....  คิดถึงเพื่อนๆทุกคน ..............
 
 
 
 
10月26日

ANOVA --" Math Stat

  ฮือออ....
 
เมื่อวานเกรดออกมา 2 ตัว ANOVA กับ Math stat
 
เรื่องมันเศร้า ANOVA ได้ D อ่ะ ขอ มี+เหมือนคนอื่นบ้างได้มั้ยค่ะ อาจารย์
 
Math Stat ก็ได้ C อ่ะ
 
ไม่ดีทั้ง 2 ตัวเลย แอบเครียดอยู่เล็กๆ
 
เหลือ อีก 5 วิชา มะรู้จะเป็นยังไง
 
กลัว กลัว กลัว ! ! !
 
*-- ช่วยหนูด้วยนะค่ะ --* 
9月23日

แอ๊บ เหงา

พี่ตั้มหนีเราไปนอเวย์อีกแล้ว ทิ้งให้เราอยู่คนเดียวเปล่าเปลี่ยวหัวใจ เพิ่งไปเมื่อวันที่ 21 กย.นี้เอง
เราก็ได้แต่แอ๊บเหงาเอาไว้ แอ๊บคิดถึงไว้ด้วย
แอ๊บทุกความรู้สึกไว้ก่อนนะเรา
 
เพราะตอนนี้ ก็ใกล้จะถึงวันสอบเข้ามาทุกที เพิ่งจะได้ฤกษ์อ่านหนังสือเนี่ยแหละ
มึนตึบอยู่เลยเนี่ย (ตอนนี้)
 
วิชาประกัน ทำไมต้องให้เรียนด้วย อยากจะร้องไห้ ทำไมต้องบังคับกันด้วย ไม่เข้าใจ
สอบมิดเทอมไป ได้ 3 คะแนน เต็ม 35 แต่เทอยังช่างกล้า ไม่ยอมดรอป
คนอื่นในห้องที่ได้ต่ำกว่า 10 หรือ บางคนที่ได้ มากกว่า 10 ด้วยซ้ำ เค้าดรอปกันไปหมดและ(เอาล่ะว่ะ กรู)
ต้องติดตามจุดจบ ของ วิชาประกัน หลัง final ว่าจะเข้า กรณีทรงชีพ หรือ กรณีมรณกรรม
 
ส่วนวิชาอื่นก็อย่าดีใจไป ใช่ว่าคะแนนมิดเทอมจะออกมาดี แย่พอๆกัน 555
 
จบ
(อารมณ์แม่พระเอกใน ขิงก็รา...)
9月10日

ขอพื้นที่เล็กๆ

" ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้มั้ย
ไม่ว่านานเท่าไหร่ก็ไม่เปลี่ยนไปได้รึเปล่า"
 
 อยากกลับไปเป็นเด็กจังอ่ะ  ไม่เคยคิดเลยจิงๆว่าโตมามันจะยากเย็นแสนเข็นขนาดนี้ (เนอะ) นี่ก็ใกล้จะสอบ final อีกแล้ว กรรรู จะรอดมั้ยเนี่ย !! project ต่างๆ นี่ก็รอต่อคิวอยู่อีกบึม
os sa ประกัน file อยากจะร้องไห้เป็นเสียงหัวเราะ  
6月16日

ปี 3 แล้ว!!

เปิดเทอมมาได้ 2 อาทิตย์ รู้สึกเหนื่อยอย่างบอกไม่ถูก
 
รถติด ฝนตก ร้อน  ควันพิษ มลภาวะต่างๆ เข้ามารุมล้อมในชีวิตมากๆ
 
นอนดึก ตื่นเช้า เฮ้ออ.. อะไรมันจะน่าเศร้าเพียงนี้
5月29日

ได้ไปภูเค็ค-->>

วันสุดท้ายที่ไปทำงาน ตือ วันที่18 พ.ค เป็นวันที่ดีใจมากๆๆ เพราะเบื่อจะแย่อยู่แล้ว
 
เลิกงานปุ๊บ อีฉันก็รีบแจ้นกลับบ้านเลยค่ะ รีบมาจัดกระเป๋าเตรียมตัวไปเที่ยวเต็มที่ !!
 
เพราะพรุ่งนี้เรามีนัด นัด กะ อาม่า นะค่ะ ไปภูเก็ต
 
จิงๆที่ไปอ่ะ ก้ไม่ได้หวังว่าจะไปเที่ยวเล่นหรอกนะ ความตั้งใจคืออยากไปดูแลอาม่ามากกว่า (ดูเป็นคนดีเนอะ)
 
แต่มันช่างสมความตั้งใจจิงๆ เพราะไปถึงทะเลภูเก็ต แต่ได้แค่ เดินเตะน้ำเท่านั้น อะไรมันจะน่าเศร้าขนาดนี้**
 
แต่ถึงจะไม่ได้เล่นน้ำทะเล แต่ก็ได้ไปเที่ยวทั่วภูเก็ตนะค่ะ แถมยังมีอาๆ ทั้งหลายพาตระเวนกินร้านอาหารดังๆ อร่อยๆของ
 
ภูเก็ตทุกวันเลย ไปมา 7 วัน อิ่มหนำสำราญทุกมื้อ ก็โอเคอยู่
  

แสนนาน**

ปิดเทอมนี้ แอบไปทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อตัวเองมา
 
เลยไม่มีเวลาแม้แต่จะมานั่งเล่นคอมเลย
 
นี่เป็นครั้งแรกนะเนี่ยที่ได้มานั่งอยู่หน้าคอมตั้งแต่ปิดเทอมมา
 
ก็ไม่ได้หายไปไหนหรอก แต่ว่าไปทำงานพิเศษมา !!
 
ตั้งแต่เกิดมาจนป่านนี้ ไม่เคยหาตังค์ได้เองเลยนะ
 
แม้แต่แค่20 บาท หรือแค่ 100 บาท ถ้าไม่ได้พ่อแม่เราก็ไม่รู้จะไปหาที่ไหนจิงมั้ย?
 
แต่ขนาดแค่ไปทำงานง่ายๆนะ ยังรู้สึกว่าการทำงานมันแสนลำบากเลย
 
คือ ต้องไปทำงานตอนกี่โมงเลิกกี่โมง อยากหยุดก็หยุดไม่ได้
 
ไม่เหมือนกับตอนเรียนเลย วันไหนไม่อยากเรียนก็โดดไป..
 
เฮ้ออ... คิดถึงอนาคต ถ้าตอนทำงานจิงๆ ไม่รู้จะเป็นยังไงเนอะ!!
 
 
 
 
 
3月15日

let's go to the sea >>

อยากจะตะโกนดังๆ สอบเสร็จแว้ว!!
 
พอสอบเสร็จปุ๊บ วันรุ่งขึ้นก็ไปเที่ยวปั๊บเลย
 
ไปเที่ยว "เกาะล้าน" มา สวยมากๆๆ
 
อยากจะไปพักผ่อนให้มันหายเหนื่อย ให้มันลืมว่า 2อาทิตย์ที่ผ่านมา
 
ตรูต้องตรากตรำ อดหลับอดนอน อ่านหนังสือแสนสาหัส ขนาดไหน
 
tripนี้ไปกัน 10 คน มีเรา ยุ้ย มด ตั้งโอ๋ ออม โรส ลี่ เตก กราวน์ นู๋เบญ 
 
จะบอกว่า เที่ยวทะเลครั้งนี้สนุกมากๆ และ เป็นการกินเหล้าที่มีความสุขที่สุดอ่ะ (จริงมั้ยเพื่อนๆ(เพื่อนโรส))
 
แอบบอก ตั้งโอ๋ โดนหมากัดด้วย ฮะ ฮะ (สมน้ำหน้า)
 
และเพื่อนอีกหลายคนก็เลือดตกยางออกกันไปหลายคนเนื่องจาก ไปดำน้ำดูปะการังกัน  
 
ขอบคุณเพื่อนทุกคนที่ไปด้วยกันนะ  ตอนแรกคิดว่า งานนี้จะล่มสะแล้ว
 
 
 
 
2月18日

วันที่ไม่อยากให้ใกล้เข้ามา.."วันสอบ"

เฮ้อ ใกล้สอบอีกแล้วอ่ะ
เทอมนี้ท่าจะแย่นะเรา เพราะว่า
ไม่รู้เป็นอะไรอ่ะ ขี้เกียจมั่กมาก
อีกอาทิตย์นึงอ่ะ จะสอบแล้ว
ยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเลย (ได้ข่าวว่ายากด้วยสิ)
แต่ตั้งใจไว้แล้วหละ ว่า จะเริ่มล่ะ วันนี้
ไม่มีอะไรยากเกินความสามารถ เนอะ
ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จก็อยู่ที่ไหน   
ปล. >> ยังคิดถึงเพื่อนๆทุกคนเหมือนเดิมนะ
      >> ฝากบอกจิงด้วย ว่าเรา "Happy birthday"
นะ เราจำได้ ว่าวันที่ 8 มค. แต่ลืมอ่ะ หวังว่ามันคงไม่สายเกินไปนะจิง (",)
            ขอให้มีความสุขมากๆๆๆ ตลอดชั่วกาลนานเทอญ
      >> คิดถึงปุ้ย เป็นที่ซู๊ดดดอ่ะ ไม่ได้เจอนานมาก ๆ 
 
1月6日

รัก และ คิดถึง

มันก็จิงที่ไม่มีคำว่าสาย สำหรับการเริ่มต้น
แต่บางทีก็สงสัยว่า ชีวิตนี้
"จะต้องเริ่มใหม่"
อีกสักกี่ครั้ง?
ถึงจะพอใจ?
 
 
ps. รักและคิดถึงเทอนะ เพื่อนๆ ทุกคน อีก 2 ปี เราก็จะเรียนจบกันแล้ว
             สู้สู้ สู้ตาย!! เลิกพูดว่า เทอมหน้าจะ" เอาใหม่" ได้แล้วนะ
12月9日

วันนี้

วันนี้ ตื่นแต่เช้า 
วันที่ฉันติดหวัดจากเพื่อน (i มด) แม่ม!!
ใกล้สอบแร้น ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย
อยากไปดู chicken Little ๆๆ (พี่ตั้มไม่ยอมไป)
11月21日

รับน้อง .. ท้องร้อง .. ตาปรือ ..

ไปรับน้องมาเวียบว้อยแว้ว เหนื่อยโครตค่ะ ไม่คิดว่าปี 2 จะเหนื่อยขนาดนี้ เอาว่ะ ปีหน้าก็สบายแล้ว ไปรับน้อง 3 วัน ข้าวก็แทบไม่ได้กิน นอนก็ได้นอนนิดนึง แต่ที่สุดยอดกว่านั้น ไปรับน้องที่ว่าไม่มีให้กินแล้ว พอกลับไปถึงบ้านกะว่าจะกินให้หนำใจ ที่ไหนได้ ไม่มีอะไรให้กินเหมือนกันค่ะ เลยต้องต้มมาม่ากิน (ชีวิต..)  แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ ผ่านไปแล้ว และกลับสู่สภาวะปกติ (มีความสุขกับสิ่งเล็กๆ  ฮ่า ฮ่า)